کد خبر: ۵۷۵۲
تاریخ انتشار: ۰۱ بهمن ۱۳۹۳ - ۰۸:۴۷

مهدی پرس:

قبل از ماه رمضان با کاظم که رفیق چندین و چند ساله هستم، تصمیم گرفتیم، امسال در ماه مبارک رمضان هر شب نماز جماعت را در یکی از مسجدهای شهر بخوانیم. خیلی برایم جالب بود، هر مسجدی حال و هوای خودش را داشت. بعضی از مساجد اکثر آن را پیرمردها بودند، بعضی از آنها اکثر آن را جوانان پر کرده‌ بودند بعضی از آنها بعد از نماز افطاری شیر و خوراکی می‌دادند، بعضی از مساجد، خادم‌های باحالی داشت و صدها خاطره‌ جالب دیگر.

چند روز مانده به روز قدس، با کاظم تصمیم گرفتیم یک پرچم درست کنیم. پارچه‌ای سفید تهیه کردیم و روی آن عبارت «مرگ بر اسرائیل» را نوشتیم و به دو طرف آن چوب وصل کردیم.

روز قدس یک طرف آن را کاظم و طرف دیگر آن را من گرفتم.

در حین راهپیمایی، کاظم به من گفت: چرا این اسرائیلی‌ها با مسلمانان خصوصاً شیعه دشمنی می‌کنند؟

فکر می‌کنم ما را نمی‌شناسند؟

تا سؤالش تمام شد، آقایی از پشت سر، دست روی شانه کاظم زد و گفت: پسر گلم، اتفاقاً خوب می‌شناسند و چون می‌شناسند دشمنی می‌کنند و می‌دانند که ماها کسانی هستیم که نمی‌گذاریم اینها در جهان زورگویی کنند و جهان را به ظلم و فساد بکشند.

به او گفتم: ببخشید شما؟

گفت: من مهندس مسعودیان هستم.

به او گفتم: از کجا می‌گویید اسرائیلی‌ها ما را می‌شناسند.

با مهربانی به من نگاه کرد و گفت: چندین سال قبل 400 اندیشمند اسرائیلی در «تل آویو» همایشی را تشکیل دادند و به این نتیجه رسیدند که شیعه دو نگاه دارد: نگاه سرخ و نگاه سبز.

منظورشان از نگاه سرخ، عاشورا و الهام بخشی از آن است که بوسیله آن با الگو قرار دادن امام حسین ع زیر بار ظلم نمی‌روند و زندگی با ظلم را ذلت می‌دانند و منظورشان از نگاه سبز، ظهور امام زمان ع و انتظار اوست که باعث تداوم و استمرار قیام و حرکت شیعه می‌شود و بعد از قیام، آن را زمینه‌ساز ظهور می‌داند و از هیچ قدرت و تهدیدی هراس ندارند.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین