کد خبر: ۱۶۱۷۳
تاریخ انتشار: ۱۸ تير ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۸
آیا وقتی برای شادی روح اموات قرآن میخوانیم معادل ثواب آن برای فرد خواننده نیز ثبت میشود؟ آیا میتوان آن ثواب را به معصومین(ع) به عنوان خیرات هدیه داد؟
مهدی پرس:

روایات متعددی ناظر به این واقعیت هستند که کارهای نیکی که به نیت اموات انجام مى‏گیرد، این‌گونه نیست که در آنها فردی که به این کارها مبادرت می‌کند، خود از پاداش محروم باشد، بلکه پاداش چنین کارهای نیکی، هم برای مردگان و هم برای هدیه‌دهندگان، ثبت و ضبط خواهد شد:
1. پیامبر(ص): «هرکس وارد قبرستان شده و سوره یس را تلاوت کند، خداوند متعال در آن‌روز (عذاب را) بر مردگان آن قبرستان تخفیف مى‏دهد و در مقابل، به تعداد مُردگانی که در آن گورستان دفن‌اند، براى فرد قاری، حسنه نگاشته خواهد شد».[1]
2. پیامبر(ص): «کسی که آیه‌ای از قرآن را بر سر قبر افراد مسلمان بخواند، خداوند ثواب هفتاد نبی را به او عطا می‌کند و کسی که برای مردگان قبرستان دل بسوزاند از آتش جهنم نجات پیدا می‌کند و در حالی‌که می‌خندد وارد بهشت می‌شود».[2]
3. امام صادق(ع): «هر مسلمان که به نیابت از مرده‌ای، کار نیکی انجام دهد، خداوند پاداش خود او را دو برابر خواهد داد و پاداش آن به مرده نیز خواهد رسید».[3]
4. امام صادق(ع): «نماز، روزه، حجّ، صدقه، هر کار نیک و دعایی که به نیت مرده انجام می‌دهند، در پرونده او ثبت خواهد شد و پاداشش هم براى کسى که آ‌ن‌را انجام داده و هم براى آن مرده در نظر گرفته خواهد شد».[4]
5. على بن مغیره از امام کاظم(ع) پرسید: ثواب کسی که قرآن را ختم کرده و به اهل‌بیت(ع) هدیه دهد، چیست؟ امام(ع) فرمود: «پاداشش این است که روز قیامت با آنان خواهد بود».‏[5]
بر این اساس می‌توان گفت:
1. هدیه کردن اعمال نیک به روح مردگان و حتی حضرات معصومان(ع)، نه تنها از ثواب آنها نمی‌کاهد؛ بلکه ارزش آن‌را افزون نیز خواهد نمود.
2. در عبادات، اعمال مستحب را می‌توان به افراد زنده هدیه کرد؛ اما واجباتی مثل نماز‌های یومیه را تا زمانی که شخص زنده است باید خودش بخواند و جایگزینی ندارد.[6]
 
[1]. ابن فهد حلّی، جمال الدین احمد بن محمد، عدة الداعی و نجاح الساعی، ص 146، بی‌جا، دار الکتب الاسلامی، چاپ اول، 1407ق.
[2]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 99، ص 300، بیروت، مؤسسة الطبع و النشر، چاپ اول، 1410ق.
[3]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 185، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[4]. همان.
[5]. فتال نیشابوری، محمد بن احمد، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، ج 2، ص 341، قم، رضی، چاپ اول، 1375ش.
[6]. ر. ک: «نیابت اعمال مستحبی از زنده ها»، 3708.
نام:
ایمیل:
* نظر: