کد خبر: ۱۴۲۸۷
تاریخ انتشار: ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۸:۲۴
امام علی (ع) درباره پیامبر (ص) می فرماید:
طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ قَدْ أَحْکمَ مَرَاهِمَهُ وَ أَحْمَی مَوَاسِمَهُ یضَعُ ذَلِک حَیثُ الْحَاجَةُ إِلَیهِ مِنْ قُلُوبٍ عُمْی وَ آذَانٍ صُمٍّ وَ أَلْسِنَةٍ بُکمٍ[1]
امام علی (ع) درباره پیامبر (ص) می فرماید:

طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ قَدْ أَحْکمَ مَرَاهِمَهُ وَ أَحْمَی مَوَاسِمَهُ یضَعُ ذَلِک حَیثُ الْحَاجَةُ إِلَیهِ مِنْ قُلُوبٍ عُمْی وَ آذَانٍ صُمٍّ وَ أَلْسِنَةٍ بُکمٍ[1]

او طبیبی است سیار که با طب خویش همواره به گردش می پردازد، مرهم هایش را به خوبی آماده ساخته حتی برای مواقع اضطرار و داغ کردن محل زخم ها ابزارش را گداخته است (تا در آنجا که مورد نیاز است قرار دهد) برای دل های نابینا و گوشهای کر و زبانهای گنگ، با داروی خود در جستجوی بیماران فراموش شده و سرگردان است.

تمام معصومان علیهم السلام طبیبان واقعی بیماری های روحی هستند که با شیوه های مختلف و متناسب با بیماران، نسخه می دهند و نیز علمای ربانی و مهذّب، نقش زیادی در درمان بیماری های روحی داشته و دارند.

پی نوشت

[1] . نهج البلاغه، خطبه 108.

نام:
ایمیل:
* نظر: