کد خبر: ۱۳۵۸۸
تاریخ انتشار: ۱۷ دی ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۹
کلام بزرگان
کسی که دیگران را از گمراهی با راه راست در آورد، این است که او را زنده کرده است. کسی که دیگری را از گمراهی به راه راست آورد مانند این است که او را زنده کرده است.
نیمه شب آمده بود که وضو بگیرد برای نماز شب،
ناگهان صدای سقوط چیزی نظرش را به خود جلب کرد!
دزدی که به امید دستبرد به خانه ی وی آمده بود...
شیخ مرد را کناری نشاند و مشغول مالیدن پای او شد تا از رنجشش بکاهد!!
و سپس چای و نان بود که جلوی او می گذاشت...
چیزی نگذشت که رفیق دزد هم بر بام ظاهر شد،
و شیخ او را نیز به صرف نان و چای دعوت کرد...
آنگاه شروع به موعظه کرد:
آدمی اشتباه می کند...
رفتن آن دو از خانه ی شیخ دیدنی بود...

***

قرآن کریم:
«مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً»

هر کس فردی را زنده بدارد [از مرگ نجات دهد] مانند اینم است که همه ی مردم را زنده داشته است.

امام صادق (ع):

«عَن سُماعَة عَن اَبی عبدالله علیه السلام: قالَ: قُلتُ لَهُ: قَولُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «وَ مَن قَتَلَ نَفساً بِغَیرِ نَفس ٍ فَکَاَنَّما قَتَلَ النّاسَ جَمیعاً وَ مَن اَحیاها فَکَاَنَّما اَحیَا النّاسَ جَمیعاً»؟ قالَمَن اَخرَجَها مِن ضَلالٍ اَلی هُدًی فَکَاَنَّما اَحیاها»

در تفسیر  به آیه ی فوق فرمود: کسی که دیگری را از گمراهی به راه راست آورد مانند این است که او را زنده کرده است.
نام:
ایمیل:
* نظر: