کد خبر: ۱۲۷۶۰
تاریخ انتشار: ۲۷ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۱
«...الْغَیبِ لا یعْلَمُها إِلاَّ هُو» (انعام/59) علم غیب مخصوص خداوند و تحفه‌ای است که خدا به افراد نادری می‌دهد؛ اما چگونه می‌توان به علم غیب دست پیدا کرد؟
مهدی پرس:

  حجت‌الاسلام «محسن قرائتی» استاد تفسیر قرآن کریم بیش از 30 سال است به تدریس معارف قرآن و اهل‌بیت(ع) می‌پردازد و سال‌ها است که پنج‌شنبه‌ها در برنامه درس‌هایی از قرآن میهمان خانه‌های ایرانیان است.

با توجه به تأکید مقام معظم رهبری مبنی بر توجه به انس عمومی با قرآن و توجه به مفاهیم الهی، گزیده‌ای از تفسیر قرآن حجت‌الاسلام قرائتی در سال‌های گذشته را در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهیم.

- در قرآن آیاتی داریم که «...الْغَیبِ لا یعْلَمُها إِلاَّ هُو» (انعام/59)، «لایعلم الغیب الا هو» آیا غیر از خداوند دیگری علم غیب می‌داند؟ «عَالِمُ الْغَیبِ» (جن/26) یعنی خدا علم غیب دارد «فَلَا یظْهِرُ عَلَى غَیبِهِ أَحَدًا» (جن/26) یعنی احدی را بر غیب آگاه نمی‌کند..«فَلَا یظْهِرُ» یعنی برای هیچ کس این علم را اظهار نمی‌کند، علم غیب از آن خودش است به کسی نمی‌دهد مگر «إِلَّا»، «لِمَنْ ارْتَضَى» (انبیاء/28) کسی که از او راضی است.

- می‌گوییم اگر علم غیب فقط برای پیغمبر (ص) بود می‌فرمود: «عالم الغیب فلا یظهر علی غیبه احدا الا الانبیا» اگر فقط انبیاء بود می‌گفتند «الا الانبیا» مخصوص انبیاء نیست. فرموده است؛ کسی را که از آن راضی هستم بنابراین ملاک اینکه خدا باید علم غیب به کسی بدهد این است که از آن شخص راضی باشد.

- علم غیب دو قسم است... بخشی از علم غیب مخصوص خدا است مثلاً قیامت چه زمانی است از پیغمبر پرسیدند قیامت چه زمانی بر پا می‌شود؟ «قُل»، به آنها بگو: نمی‌دانم. علم غیب مخصوص است، در بعضی موارد علم غیب مخصوص خدا است به احدی نمی‌دهد در دعا داریم که «و بحق علمک الذی استاثرت به لنفسک» خدایا به حق آن علمی که مخصوص خودت است یعنی به انبیاء هم نمی‌دهی، پس دو مورد علم غیب داریم علم غیب ویژه از آن خدا است، علم غیبی که ویژه نیست به اولیا خود نیز می‌دهد.

- حدیث داریم «یُبْسَطُ لَنَا الْعِلْمُ فَنَعْلَم‏» گاهی پرده کنار می‌رود می‌بینیم«یُقْبَضُ عَنَّا فَلَا نَعْلَم‏» (الکافی/ج1/ص256) گاهی هم بسته می‌شود نمی‌بینیم. بسته می‌شود، نمی‌بینیم یعنی امام علم غیب دارد اما به اراده خودش نیست اگر خدا بخواهد.

- علم غیب تحفه‌ای است که خدا به افراد نادری می‌دهد و به هر کسی نمی‌دهد...حضرت علی می‌دانست او را در مسجد می‌کشند امام حسین می‌دانست شهید می‌شود. شهادت امام حسین را وقت تولد خبر دادند. علامه امینی صاحب الغدیر کتابی دارد در کتابش روایاتی را از شیعه و سنی نقل می‌کند که پیغمبر به‌ ام‌سلمه گفت: حسین من که کوچک است در آینده شهید خواهد شد خبر شهادتش را از قبل داده بودند پیغمبر ما سی سال قبل از شهادت امیر المومنین یک روز سخنرانی می‌کرد که ماه رمضان چه ماه خوبی است چنین است، چنان است امیرالمومنین برخاست سئوال کرد در این ماه رمضان که به این اندازه خوب است بهترین کاری که باید انجام دهیم چه چیزی است؟ فرمود: بهترین کار ورع و تقوی است بعد حضرت گریه کرد گفتند: چرا گریه می‌کنی فرمود همین ماه رمضان که اینقدر خوب است در همین ماه رمضان تو را می‌کشند. سی سال قبل پیغمبر خبر داد و گریه کرد یعنی پیغمبر برای شهادت حضرت علی سی سال قبل گریه کرد.

 قرآن یک خبر خوبی هم دارد می‌فرماید آنهایی که امام و پیغمبر نیستند اگر تقوا داشته باشند گاهی نوری برای آنها باز می‌کنیم ندیدنی‌ها را ببینند «یجْعَلْ اللَّهُ لَهُ نُورًا» (نور/40) برای متقین است اگر به گناه رسیدی خودت را نگه داشتی نوری به تو می‌دهیم که خط را گم نکنی. شعار‌ها و موج‌ها تو را با خود نبرند «یجْعَلْ لَکُمْ فُرْقَانًا» (انفال/29) یعنی یک دیدی به تو بدهیم، که بفهمی حق با چه کسی است «یجْعَلْ اللَّهُ لَهُ نُورًا، یجْعَلْ لَکُمْ فُرْقَانًا» این مورد مخصوص انبیاء نیست برای کسی است که تقوا داشته باشد.

منبع:فارس

انتهای پیام/
نام:
ایمیل:
* نظر: