کد خبر: ۱۱۹۹۶
تاریخ انتشار: ۰۹ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۴:۰۶
مهدی پرس:


طریق سیر در این راه پس از بیعت با شیخ آگاه و ولی خدا که از مقام فنا گذشته و به مقام «بقاء باللّه » رسیده... همانا ذکر و فکر و تضرع و ابتهال به درگاه خداوند قاضی الحاجات است و البته سفر او در این منازل به اموری چند بستگی دارد که باید تمامی آن ها به نحو احسن و اکمل رعایت شود:
1ـ ترک عادات و رسوم و تعارفات

سالک برای آن که بتواند به مقصد نائل گردد، باید مشی معتدلی بین رویّه، اختیار نماید و از افراط و تفریط بپرهیزد و در صراط مستقیم حرکت کند و این معنی حاصل نمی شود مگر آن که معاشرت و مراوده را با مردم تا آن مقدار که ضروری اجتماعی است، رعایت کند.





2ـ عزم

در هر منزل از منازل سفر البته مشکله ای تازه برای سالک پیش خواهد آمد که بدون صبر و عزم، دفع آن ها محال به نظر می رسد. سالک باید به حول و قوه ی خدا چنان عزمی داشته باشد تا در برابر همه ی این مشکلات ایستادگی نماید و با حربه ی صبر و توکل همه ی آن ها را نابود سازد و با توجه به عظمت مقصد از این بادهای مخوف که عایق و مانع راه خدا هستند، نهراسد و به هیچ وجه به خود بیمی راه ندهد.
3ـ رفق و مدار

این از اَهمّ اموری است که باید سالک الی اللّه آن را رعایت کند. چه اندک غفلتی در این مسیر سبب می گردد که علاوه بر آن که سالک از ترقی و سیر باز می ماند بلکه به کلی از سفر ممنوع خواهد شد.
4ـ وفا

آن عبارت است از آن که آنچه را که از آن توبه نموده، دیگر مرتکب نگردد و آنچه را که عهد کرده به جا آورد، از به جا آوردن آن دریغ نکند و آنچه را که با شیخ آگاه و مربی راه حق مواعده و معاهده نمود تا آخرالامر بدان وفا کند.
5ـ ثبات و دوام

سالک باید به واسطه ی تکرار هر عملی حظّ روحانی و ایمانی خود را از آن عمل دریافت کند و تا این معنی برای او حاصل نشود، دست از عمل باز ندارد.
6ـ مراقبه

آن عبارت است از آن که سالک در جمیع احوال مراقب و مواظب باشد تا از آنچه وظیفه ی اوست، تخطّی ننماید و از آنچه بر آن عازم شده، تخلف نکند.
7ـ محاسبه

آن عبارت است از این که وقت معیّنی را در شبانه روز برای خود معین کند و در آن وقت به تمام کارهای شبانه روز خود رسیدگی بنماید.
8ـ مؤاخذه

آن عبارت است از این که سالک پس از مشاهده ی خیانت در مقام تأدیب نفس برآمده و او را به نحوی که خود مقتضی دانسته تأدیب و تنبیه کند.
9ـ ارادت

آن عبارت است به صاحب شریعت و خلفای حقّه ی بزرگوار آن و در این ارادت چنان بایدخود را خالص کند که هیچ غشّی در آن نباشد.
10ـ نیّت

آن عبارت است از آن که سالک منظوری در سلوک نداشته باشد جز نفس سلوک و فنا در ذات احدیّت. بنابراین باید سالک سیرش خالص باشد.
11ـ کتمان سرّ

این از شرایط بسیار مهم سلوک است و بزرگان طریق در این شرط اهتمام بسیار نموده و به شاگردان خود سفارش های مهم نموده و توصیه را به حد مبالغه رسانیده اند. خواه در عمل و او و راد و اذکار باشد و خواه در واردات و مکاشفات و حالات.
نام:
ایمیل:
* نظر: