send print
6- آیا عقل، امامت کودک را تأیید می‌کند؟
1- محال ذاتی : که فی حدّ نفسه محال است بدون در نظر گرفتن امری دیگر ، مثل اجتماع نقیضین یا ارتفاع نقیضین .
2-محال وقوعی : که وقوع آن محال است ، مثل وقوع معلول بدون علت .
3-محال عادی : که وقوع آن طبق قوانین شناخته شدۀ طبیعت محال الست ولی نه ذاتاً محال است و نه مستلزم محال . همانند کارهایی که بر آن معچزه صدق می کند .
در مورد امامت در سنین کودکی می گوییم : این مسأله ، محال ذاتی یا وقوعی نیست ، زیرا خداوند متعال قادر است تا تمام شرایط رسال و امامت را در کودک قرار دهد . عقل انسان این مطالب را بعید نمی داند . ونبوت حضرت یحیی و عیسی علیهما السلام بهترین شاهد صدق بر این مدعا است .
محمّد بن حسن صفّار به سند خود از علی بن اسباط نقل کرده که گفت : « رأیت ابا جعفر (ع) قد خرج علیّ فأحددت النظر إلیه و إلی رأسه و إلی رجله لأصف قامته لأصحابنا بمصر، فخرّ ساجداً. فقال انّ الله احتچّ فی الامامه مثل ما احتجّ فی النبوه . قال الله تعالی : [ وآتیناه الحکم صبیّا ]
و قال الله : [فلمّا بلغ أشُدّهُ و بَلَغَ أربَعینَ سَنَه] . فقد یجوز ان یؤتی الحکمه وهو صبیّ و یجوز ان یؤتی و هو ابن اربعین سنه » ؛ « ابا جعفر (ع) را در حالی که بر من وارد می شد مشاهده کردم . خوب به سر و پای مبارکش نظاره کردم تا بتوانم بر اصحاب خود در مصر آن حضرت را توصیف نمایم . ناگهان مشاهده کردم که حضرت به سجده افتاد و فرمود: « خداوند احتجاج نموده در امر امامت به آنچه در امر نبوت احتجاج کرده است ، و می فرماید: {وآتیناه الحکم صبیّاً} ونیز می فرماید:{ فلمـّا بلغ أشُدّهُ وبلَغَ أربعین سنهً} . پس گاهی ممکن است که خداوند به کسی حکمت عطا کند در حالی که کودکی بیش نیست ، همان گونه که جایز است به کسی دیگر در سنین چهل سالگی حکمت عطا فرماید . »