send print
2- چرا امام مهدى(علیه السلام) در زمان غيبت كبرا نايب خاص ندارد؟
در پاسخ اين سوال، بايد گفت اوّلا، همان گونه كه در صفحات قبلى گفته شد، غيبت صغرا مقدمه اى براى آغاز غيبت كبرا بود و در اين دوره، نايبان خاص، وظيفه داشتند تا شيعيان را آماده ى غيبت امام(عليه السلام) كنند. در همين مدّت غيبت صغرا، شيعيان توانستند خود را براى ورود به مرحله ى جديد آماده كنند؛ بنابراين، هدف اصلى از تعيين نواب خاص، تحقق يافته بود و ديگر نيازى به تعيين نايب خاص نبود؛ چون، با آغاز غيبت كبرا ـ كه هدف از آن، حفظ جان امام، آزمايش مردم، آماده سازى مردم جهان براى قيام امام (علیه السلام) در آخرالزمان و... بود ـ تعيين نايب خاص، با اهداف و فلسفه ى غيبت تعارض پيدا مى كرد.
ثانياً، در صورت استمرار تعيين نايب خاص، امكان داشت فرصت مناسبى ايجاد شود تا هر كس ادعاى نيابت امام زمان (علیه السلام) را بكند و صادق و كاذب مشتبه شود و البته اين هم امكان نداشت كه خود حضرت هر بار ظاهر شود و اوّلا، معجزه اى بياورد كه خود امام است و ثانياً، براى هر عصرى، كسى را معرّفى كند.[1]
ثالثاً، شايد دليل عدم تعيين نائب خاص، اين بوده كه اگر نائب خاص تعيين مى شدند، دشمنان، آنان را آزاد نمى گذاشتند، بلكه آنان را شكنجه و زجر مى دادند.
پی نوشت:
[1]. ابراهيم امينى، دادگستر جهان، ص 153.
منبع: امام مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، رسول رضوى، انتشارات مركز مديريت حوزه علميه (1384).