send print
4- برهان لطف چگونه بر وجود امام زمان دلالت دارد؟
در تقرير برهان لطف بر وجود امام زمان عليه السلام ابتدا به مقدماتى اشاره مى کنيم:
1 - به يک جهت لطف به دو قسم تقسيم مى شود:
الف. لطف محصّل: لطفى که با ان، مکلّف به اختيار خويش طاعت را بر مى گزيند.
ب. لطف مقرّب: لطفى که مکلف با ان، به انجام واجبات نزديک تر واز ارتکاب محرمات دور مى شود.
2 - متکلمان عدليّه اعم از اماميه ومعتزله، لطف را بر خداوند واجب مى دانند، زيرا او بندگان خود را عبث وبيهوده نيافريده است، لذا هر چه را که در رسيدن انها به هدف مؤثّر است بايد انجام دهد که از ان جمله لطف است.
قاعده لطف مقرّب ايجاب مى کند که در ميان جامعه امامى باشد که محور حقّ بوده وجامعه را از خطاى مطلق باز دارد. از همين رو است که مى گوييم: اجماع حجّت است. قاعده لطف اقتضا مى کند که رئيسى در ميان مردم باشد، رئيسى که نمى تواند نسبت به جامعه بى تفاوت باشد، تا اگر همه جامعه به بيراهه رفتند انها را هدايت کند ونگذارد که امت، اجتماع بر باطل کنند.
صفّار به سند خود از امام صادق عليه السلام نقل کرده که فرمود: (انّ اللَّه جلّ وعزّ اجلّ واعظم من ان يترک الارض بغير امام)؛(1) (همانا خداوند عزّ وجلّ جليل تر وعظيم تر از ان است که زمين را بدون امام رها کند).
الطاف وجود امام غايب
1 - حراست از دين خداوند در سطح کلّى؛
مرحوم شريف العلماء مى فرمايد: (به طور حتم وجود امام در زمان غيبت لطف است، واز جمله لطف ان حفظ شريعت ونفى اتفاق بر باطل وارشاد مردم به حق است).(2)
2 - تربيت نفوس مستعد؛
برخلاف تصور برخى که گمان کرده اند رابطه امام با مردم در زمان غيبت به طور کلّى قطع مى شود، ولى حق اين است که اين چنين نيست بلکه مطابق برخى روايات گروهى از افراد قابل ونفوس مستعدّ از نور وجود ان حضرت بهره مند مى شوند.
3 - وجود امام، سبب بقاى مذهب؛
جامعه شناسان وروانکاوان معتقدند که اعتقاد به وجود امام ورهبر هر چند غايب مى تواند اثر عميقى در جوامع دينى وغير دينى داشته باشد. در جنگ احد براى تضعيف روحيه مردم شايعه قتل پيامبر را منتشر کردند.
4 - تاثير وجود الگو در پيشرفت بشر؛
از امتيازات اساسى اديان الهى ان است که اگر بشارت به امرى مى دهند در ابتدا براى ان الگويى معرفى مى کنند تا مردم با توجه به او، خود را به کمال مطلق نزديک کنند ومى دانيم که بهترين الگو، امام ومقتداى کامل وزنده است.