send print
3- معناي اين جمله كه مي گويند: «هنگام ظهور، از اسلام و قرآن، چيزي جز نام باقي نمانده است»، چيست؟
3- معناي اين جمله كه مي گويند: «هنگام ظهور، از اسلام و قرآن، چيزي جز نام باقي نمانده است»، چيست؟

منظور اين است كه مردم از محتواي اسلام و قرآن و حقيقت آن، دور مي شوند. اين دور شدن، به چند شکل اتفاق مي‌افتد. 1. توجّه بيش از حد به ظاهر و غفلت از محتوا و پيام: مردم، به جاي آن كه به دنبال فهم معاني قرآن باشند، بيشتر به خواندن آن و لحن و صوت ارزش مي‌هند؛ امّا هرگز براي ترجمه و تفسير و فهم پيام قرآن، زماني را اختصاص نمي دهند. چنين افرادي، جز اسمي از قرآن نمي دانند و نزد آنان، قرآن، همان صداهاي زيبا است. يا تمام همت افراد، نوشتن قرآن به خط هاي زيبا و چاپ انواع قرآن در خط ها و اندازه ها و رنگ هاي مختلف است؛ اما در معنا ي قرآن، فکر نمي کنند. نزد اين گروه، قرآن جز خطي خوش نيست. 2. تفسير به رأي توسط افراد غير متخصص و گم‌شدن هدف اصلي قرآن: به قدري معاني مختلف و برداشت هاي غير معقول از قرآن عرضه شود و به قدري اختلاف قرائت ها و تكثر‌گرايي ها رواج و مقبوليت يابد كه معناي اصلي قرآن و منظور الهي از نزول آن، بين مردم گم شود و كسي نداند منظور خداوند، از نزول فلان آيه يا سوره يا كلِّ قرآن و اسلام، چيست. در اين صورت نيز از قرآن و اسلام، جز اسم چيزي نخواهد ماند؛ زيرا هر كس حرفي خواهد زد و آن را حرف اسلام و قرآن قلمداد خواهد كرد. علاوه بر اين که اين تعابير، حالت غالبي دارد؛ يعني، غالب مسلمانان از حقيقت اسلام و قرآن، فاصله مي گيرند؛ ولي در همان حال، گروهي هستند كه عمل به دستورهاي قرآن و اهداف اسلام را در متن زندگي خود قرار مي دهند؛ به ويژه شيعيان كه تحت تعاليم اهل‌بيت‌ هستند.