send print
2- با توجه به اينكه نام پيامبر(ص) در تورات ذكر شده است، چرا نام حضرت مهدي(عج) به صورت صريح در قرآن نيامده است؟
2- با توجه به اينكه نام پيامبر(ص) در تورات ذكر شده است، چرا نام حضرت مهدي(عج) به صورت صريح در قرآن نيامده است؟

غير از وجود مقدس امام مهدي(عج) موارد فراوان ديگري هست كه در قرآن به صراحت از آن‌ها سخن به ميان نيامده است. اين كه نام پيامبر اسلام(ص) با صراحت در تورات آمده است، دليل بر اين نيست كه بايد نام امام مهدي(عج) هم در قرآن با صراحت بيايد؛ چون، ممكن است همان‌گونه كه آن جا مصلحت در ذكرِ صريح نام پيامبر(ص) بود، اين جا مصلحت در عدم تصريح به نام امام مهدي(عج) باشد، اگر چه با تصريح نام نيز مشكل حق ستيزان حل نمي شود؛ چنان كه بشارت پيامبر در تورات و انجيل آمد؛ ولي بسياري از اهل كتاب ايمان نياوردند. مخالفت بني اسراييل با پيامبر زمان خود دربارة فرماندهي طالوت دليل ديگري است بر اين که ذکر «نام» همه جا و هميشه اختلاف را از بين نمي‌برد. بني اسراييل در مخالفتي آشکار با پيامبرشان ـ با اين که نام فرمانده به صراحت گفته شده بود ـ گفتند:  أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ‌ ؛ چگونه او فرمانرواي ما باشد، با اين‌كه ما براي فرمانروايي از او سزاوارتريم و به او مال گسترده‌اي هم داده نشده است». برخي از بزرگان گفته اند اگر نام امام مهدي(عج) يا ساير امامان، با صراحت در قرآن ذكر مي شد، انگيزه مخالفان براي تحريف قرآن، فراوان مي شد و اين سند جاويد الهي، در خطر تحريف قرار مي‌گرفت. به علاوه اين گونه نيست كه تنها راه بيان حقايق‌، تصريح به اسم و رسم آن‌ها باشد؛ بلكه در بسياري از موارد، با بيان ويژگي‌هاي يك حقيقت، البته به صورتي آشكار و روشن، مي توان حقيقتي را به ديگران معرفي كرد. قرآن كريم، در مسأله امامت و ولايت و نيز مهدويّت و حكومت عدل جهاني، از اين شيوه بهره گرفته است. در آيات متعدد، ولايت پس از پيامبر و حكومت جهاني امام مهدي(عج) را در قالب بيان ويژگي ها و صفات، بيان كرده است. بعضي از آن‌ها عبارت است از‌: «به تحقيق در زبور، از پس تورات نوشتيم كه مسلماً، زمين را بندگان صالح من، به ارث خواهند برد. به يقين، در اين سخن، پيام رسايي است براي قومي كه بندگان خدايند». «خداوند، كساني از شما را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، وعده فرمود كه آنان را قطعاً در زمين به خلافت خواهد گمارد؛ همان‌گونه كه كساني را كه پيش از آنان بودند به خلافت گمارد و قطعاً برايشان دينشان را مستقر خواهد کرد؛ ديني كه آن را براي شان پذيرفت و آنان را از پس خوفشان به حالت امنيت‌، دگرگون مي كند؛ آن چنان كه مرا عبادت مي كنند و چيزي را با من شريك نگردانند و هر كس بعد از آن كفر ورزد، قطعاً آنان فاسقند».